Dwa poselstwa do Polski przez Szlązaków odprawione w latach 1611 i 1620 - Mosbach August

tych panów polskich. Tegoż sumego dnia ks. Wojciech Bedleński, kanclerz biskupa władysławskiego, kustosz wolborski i dworzanin (concamcrarius) kanclerza koronnego, i Andrzej Ponetowski oznajmili postowi szląskiemu, że nazajutrz otrzyma posłuchaniu u króla Jmci.
Dnia 18. raniutko Ponetowski z rozkazu króla listem (1) zawiadomił posła szląskiego, że król koło 9. godziny da mu audyencyą, że zajedzie przed gospodę królewska kareta aby po powieść na zamek; dodał, iż, powróciwszy od elektom brandeburskiego, do którego król go wyprawia, pospieszy do przewielebnego posła szlaskiego, aby mu także towarzyszyć po drodze do zamku. Jakoż w parę godzin po odebranym liście trzech senatorów przyszło do posła szlaskiego zapraszając go na audyencyą. Karetą królewska pojechali do zamku. Tam koło 11. z południa wprowadzony na audyencya przed królem i senatem, poseł króla Macieja, siedząc na krześle, po łacinie przemówił do nich w te stówa:
Najjaśniejszy i najpotężniejszy królu, panie miłościwy, najprzewielebniejsi arcybiskupowie, przewielebni biskupi, jaśnie oświeceni, jaśnie wielmożni panowie, urodzeni i wielmożni prześwietnego królestwa polskiego wielkoradzcowie. Najj. i najpoteżn. król a pan, Maciej, król węgierski, czeski, dalmacki, chorwacki, pan mój miłościwy, życzy najj. królowi zdrowia, długiego żywota, w sprawach wszelkich powodzenia najpomyślniejszego, a jako gorąco i z głębi serca winszuje waszej kr. mci zwycięstwa nad Smoleńskiem otrzymanego, tak też pragnie szczerze, żebyś w. kr. mć liczne insze i slawniejsze odnosił tryumfy, ofiarując w. kr. mci, krewnemu i powinowatemu swemu najukochańszemu, przyjacielowi szczeremu, sąsiadowi dobremu, przyjaźń i służby swoje, a prześwietnemu (inclyto) senatowi łaskę swą królewską i wszelkiego dobrego pomnożenie.
Najj. król nasz, gdy niedawno doszło do jego wiadomości że w Warszawie będzie zjazd, na który teraz patrzemy, stanów królestwa polskiego, zaniechać tego nie powinien a, chciał, żeby, jak prędko mu sprawy publiczne dopuszcza, wy-

-------------------
(1) W autografie bez daty i miejsca czytamy na końcu: Dabantur in autora in Hospicio vete.

prawić tutaj w poselstwie j. wielm. barona Kochtyckiego i mnie, ażebyśmy imieniem króla jmci węgierskiego i czeskiego niektóre sprawy wnieśli na łono tego dobranego kota. Ztądto w. kr. nić wespół z j. wielmożnymi senatorami swymi snadno powziąć możesz przeświadczeniu, iż najj. król nasz ku nim zawzdy był najlepszego, najprzyjażniejszego i najżyczliwszego serca u będzie na wieki. Wszystko to gdy w kilku słowach przekładać budy, lubo w nieobecności kollegi swego, w. kr. mć łaskawie, jwielmożny zaś sonat życzliwie niech raczy umie słuchać. Nasamprzód zaś składając list od najj. króla naszego do w. kr. mci i j. wielmożnego senatu, oddaje go z powinnem poważaniem i szacunkiem.
Przed kilku laty, gdy najmędrszy świata rzadziciel, P. Bóg, w ręku którego są wszystkich królestw potęgi i prawa, najj. pana a pana Macieja II. wybrał na króla węgierskiego również i czeskiego, przy najwyższej zgodzie, radości i oklaskach wszystkich poddanych, ukoronował i utwierdził, — najj. król nasz nic pilniejszego nie rozumiał nad to, jak do tego wszystkiego, co ś. p. poprzednicy jego z postronnymi królami zawarli statecznie, przystopować, pilnie pomniąc na słowa zbawiciela naszego Chrystusa Pana, który mówił: w którykolwiek wnijdziecie dom, mówcie: pokój temu domowi. W wielki zaiste dom jagielloński weszliśmy z również wielkiego domu austryackiego. Cóż, jeśli nie pokój, niesiemy ze sobą? Azaż może być co weselszego, co milszego nad pokój ? Albowiem, gdy to wizerunek wieczności, w którym pokuj mocno kojarzony z sprawiedliwości. ą ustawicznie zostawa, słuszna, iż wszyscy królowie jako i mężowie najprzedniejsi usilnie go wyglądają. Na cóż bo tak okrutne wojny, takie tu na ziemi zabiegi, jeśli nie na to, by przez nie pokój i bezpieczeństwo otrzymać. Będzieli pokój uczynion w samych początkach rządów królewskich i cesarskich, natenczas też najsnadniej unikniemy powszechnych nieszczęść wypływających z wojen. Przeto, gdy od wielu wiekow głowy królestw czeskiego i polskiego, z przykazania bożego do przestrzegania pokoju skłaniajcie się, zawierać zwykły pokój i zgodę oraz zatwierdzać przysięgą: król nasz, jako gorący miłośnik pokoju, a który w niczem nie odrodził się od najja-