Dwa poselstwa do Polski przez Szlązaków odprawione w latach 1611 i 1620 - Mosbach August

wania pożądanej ufności, spokojności między temi ziemiami. Na to p. marszałek Maniecki w swojem i kollegów swoich imieniu rzekł: żałujemy, że wwmmciu nie odprawieni z takiem pisaniem, z jakiegobyście byli kontenci, bo nam nic milszego nad dobre sąsiedztwo i przyjaźń. Cieszy atoli nas, żeście publicznie po dwa razy pożądaną otrzymali odpowiedź, i żeście też poprzestali na ustnem oświadczeniu. Myśmy tu wprawdzie w tym jedynie celu, aby sądzić i rozstrzygać sprawy sądowe, mimo tego zaś pilnie starać się będziem o to, aby przestrzegano traktatów i dobrego sąsiedztwa.
Poczem jeszcze tegoż dnia poselstwo szląskie opuściło Piotrków.
Posłowie szląscy, mimo tej opłakanej niedoli czeskiej, która przy owych niepewnych wiadomościach niemało nabawiła ich kłopotu u przeciwnikom ich dodało odwagi czyniąc ich nawet zuchwałymi, dosyć, jak sami przyznawali, kontenci byli z poselstwa swego, bo nietylko otrzymali odpowiedź pożądaną, ale przekonali się też, że posłowie ziemscy i wszystka rzeczpospolita polska wespół z niektórymi senatorami byli po ich stronie, a wcale niechcieli, aby przeciwko Czechom, Morawom, Szląskowi i Lużycom, będącym członkami korony czeskiej, z Polski czyniono po nieprzyjacielsku, lecz owszem życzyli i pragnęli, aby traktaty zawarte między królestwami polskiem a czeskiem zachowano należycie.
Panowie posłowie przyjechawszy do Kościęcina, majetności pana Kochtyczkiego, w górnym Szląsku położonej, odprawili p. podkomorzego Krasuskiego, który im w drodze wiele dobrych przysług wyświadczył. Dali mu list do p. podkanclerzego koronnego, W. Leszczyńskiego, którym upraszali pana podkanclerzemu, będącego bliskim krewnym pp. Kochtyczkiego i Maltzana, aby innym panom senatorom i posłom ziemskim przełożył niesłuszność piśmiennej odpowiedzi. Doręczyli p. Krasuskiemu także kopią danej sobie odpowiedzi, a on przyrzekł im, że ją rozniesie pomiędzy panów posłów ziemskich, aby ci przekonali się — co ich niezawodnie niemało zmartwi, — jaka różnica zachodziła między ich postanowieniem, odpowiedzią i odprawą a pismem danem poselstwu szląskiemu.